Dziecko nowego partnera − co zrobić ... | Szczesliwe.pl
31 marca 2015 Redakcja Szczęśliwe
Dziecko nowego partnera − co zrobić, żeby Cię zaakceptowało

Jesteście w sobie bardzo zakochani, traktujecie Wasz związek niezwykle poważnie i wiążecie ze sobą konkretne plany na przyszłość. Wydawałoby się, że wszystko jest na dobrej drodze, ale pozostała Wam jeszcze jedna, niezwykle istotna, ale jednocześnie bardzo delikatna kwestia. Otóż dziecko nowego partnera z poprzedniego związku. Pamiętaj, że dla potomków już samo przeżycie rozstania własnych rodziców jest bardzo bolesnym doświadczeniem. Dlatego też przedstawienie dzieciom nowego partnera może być niezwykle trudne dla wszystkich trzech stron.

Przy wprowadzaniu nowej osoby do rodziny nie ma sztywnych zasad, które gwarantują sukces. Każde dziecko reaguje inaczej. Jedne są w stanie szybko zaakceptować nowego towarzysza życia swojego rodzica, inne się buntują i otwarcie wykazują niechęć w stosunku do zaistniałej sytuacji. Tak naprawdę wiele zależy od wieku dziecka, jego usposobienia i dotychczasowych doświadczeń.

Podpowiadamy, jak sprawnie przejść proces wchodzenia w nową relację z dzieckiem swojego partnera tak, żeby Cię zaakceptowało. Poznaj nasze wskazówki.

 

  • Bez pośpiechu

Przede wszystkim Twoje „wchodzenie” do rodziny nowego partnera powinno odbywać się powoli, stopniowo i niezwykle ostrożnie. Nie starajcie się na siłę przyspieszać biegu spraw, bo to może tylko dodatkowo pogorszyć sytuację. Dziecko przeżywa swoistą rewolucję i to naturalne, że początkowo będzie traktować nowego partnera swojego rodzica z dużym dystansem. Może go postrzegać wręcz jako intruza. Koniecznie dajcie dziecku czas na spokojnie zapoznanie się z zupełnie nową sytuacją. Niech się z nią oswaja we własnym tempie.

  • Komunikacja z partnerem

Postaw na absolutną szczerość i otwartość podczas rozmów ze swoim partnerem na temat Twoich relacji z jego dzieckiem. Nie ukrywaj niczego i staraj się go o wszystkim informować na bieżąco. Nie wahaj się mówić o wszelkich swoich lękach, obawach, wątpliwościach bądź też problemach w porozumieniu się z potomkiem Twojej drugiej połówki. Już na samym początku ustalcie razem pewną strategię działania i bądźcie konsekwentni.

Pamiętaj przy tym wszystkim, że Twój partner jest tak naprawdę między młotem a kowadłem − musi dbać o poprawne relacje obu stron, które kocha i na których bardzo mu zależy. Okaż wyrozumiałość.

  • Pierwszy kontakt

Najlepiej będzie, jeśli Wasze pierwsze spotkanie we trójkę zorganizujecie na jak najbardziej neutralnym gruncie, najlepiej w miejscu publicznym. Dobrym rozwiązaniem jest park, zoo, wesołe miasteczko, itp. Generalnie chodzi o to, żeby Wasze pierwsze zapoznanie miało miejsce w otoczeniu, które dziecku mile się kojarzy i wywołuje w nim pozytywne emocje. Ponadto dobrze, żeby był to teren, na którym czujecie się bezpiecznie, swobodnie i komfortowo. Na pewno na pierwsze wspólne spędzanie czasu nie nadaje się mieszkanie któregokolwiek z Was.

Jeszcze lepszym pomysłem na przedstawienie dziecku swojego nowego partnera jest spotkanie w większym gronie. Pamiętaj tylko, żeby na samym początku nie organizować Waszych wspólnych spotkań we trójkę zbyt często. Podejdźcie do tego z wyczuciem i stopniowo zwiększajcie ilość czasu spędzanego razem.

  • Kolejne spotkania

Kiedy dziecko przyzwyczai się już do obecności nowego towarzysza życia swojego rodzica, można zacząć aranżować Wasze wspólne spotkania znacznie częściej oraz w miejscach, związanych stricte z Waszym życiem, typu własne mieszkania, zjazdy rodzinne, itp. Zwróć jednak uwagę na to, żeby podczas wspólnego spędzania czasu starać się zbytnio nie przytulać i nie całować swojego partnera na oczach dziecka.

  • Twoje podejście do dziecka partnera

Niech dziecko Twojego nowego partnera czuje wyraźnie, że nie jesteś dla niego żadnym zagrożeniem, że nie zabierzesz mu jednego rodzica ani też nie będziesz próbować zastąpić tego drugiego. Udowodnij swoim zachowaniem, że jego obawy są bezpodstawne. Nie narzucaj się, nie rób gwałtownych ruchów i nie próbuj na siłę zmniejszać dystansu między Wami. Staraj się na początku okazywać dziecku autentyczne zainteresowanie, chęć bliższego poznania i zaprzyjaźnienia się. Pytaj je o różne rzeczy. Nie staraj się od razu przejmować roli rodzica.

Zwróć uwagę na to, żeby nie przesadzić w żadną ze stron, czyli nie ignoruj dziecka, nie utrzymuj zbyt dużego dystansu między Wami, ale też nie bądź od razu za bardzo czuły, nie spoufalaj się. Nie nadskakuj dziecku, nie staraj się mu przypodobać za wszelką cenę np. poprzez wkupienie się w jego łaski za pomocą prezentów. Postaw na szczerość, otwartość i autentyczność. Staraj się też dużo mówić o sobie, opowiadać o swoim życiu itp. Nie udawaj nigdy kogoś, kim nie jesteś.

  • Dialog

Podstawą Waszych poprawnych relacji powinien być zawsze szczery i otwarty dialog. Jeśli widzisz, że coś jest nie tak, zapytaj od razu. Nie udawaj, że wszystko jest w porządku. Tutaj poważna rola jest również w rękach Twojego partnera. On także powinien dużo rozmawiać ze swoim dzieckiem i uświadamiać go, że każdy ma prawo do szczęścia i ułożenia sobie życia na nowo, z innym partnerem.

  • Bliska relacja Twojego partnera z dzieckiem

Bardzo często bunt dziecka, dystans i niechęć do nowego partnera swojego rodzica wynika ze zwykłej zazdrości o niego, lęku przed odrzuceniem i strachu, że od teraz spadnie na drugi plan. Zatem żeby dziecko nie traktowało Cię jako uzurpatora swojego rodzica, pozwól swojemu partnerowi, żeby spędzał ze swoimi potomkiem jak najwięcej czasu. Twoja druga połówka powinna cały czas zapewniać swoje dziecko, zarówno słowem, jak i czynem, że nadal jest dla niego najważniejsze i że zawsze może na niego liczyć.

  • Sytuacje awaryjne

Pomimo upływu czasu, Waszych szczerych chęci i nieustannych starań dziecko dalej Cię nie akceptuje?  Niech Ci tylko nie przychodzi do głowy, żeby je karać, krytykować bądź też oskarżać. W ten sposób możesz tylko pogłębić jego niechęć do Ciebie. Te zadania należą, przynajmniej na razie, tylko i wyłącznie do kompetencji biologicznego rodzica. W przypadku problemów, postawcie na szczerą i otwartą rozmowę we trójkę. Nie daj się sprowokować i wytrącić z równowagi. Mów spokojnie i rzeczowo o zachowaniach dziecka, które czynią Cię smutnym, urażają Cię i przytaczaj przy tym konkretne przykłady. Z drugiej strony zachęcajcie potomka Twojego partnera do wyrażania własnych obaw, niepokojów i wszelkich uczuć. Rola Twojego partnera w tym przypadku to łagodzenie sporów, mediacje, ale bez stawania po czyjejkolwiek stronie. Dobrze by było chwalić bądź też nagradzać dziecko za wszelkie pozytywne, pożądane postawy i zachowania. Będzie to dla niego dobrą motywacją do poprawy.

Gdy naprawdę nie widzicie rozwiązania w Waszej sytuacji, ostatecznością może być wspólna wizyta u psychologa rodzinnego.

W dzisiejszych czasach nie jest już niczym dziwnym, że ludzie posiadający dziecko z wcześniejszego związku, chcą sobie ułożyć życie z nowym partnerem. Jeżeli początkowo dziecko Twojego wybranka nie będzie Cię akceptować, nie traktuj tego osobiście. Pamiętaj, że jest to zupełnie naturalna reakcja na pewne zmiany. Uzbrój się w cierpliwość i daj mu trochę czasu, żeby oswoił się z tą nową dla niego sytuacja.